Born to be...Me

มือแม่ที่จูงมือฉันเดินไปหาคุณครู
มือฉันที่ยกมือไหว้คุณครู
มือครูที่ลูบหัวฉันด้วยความเอ็นดู
มือครูที่เขียนตัวหนังสือให้ฉันดู
มือครูที่วาดรูปให้ฉันวาดตาม
มือครูที่ปั้นดินเป็นรูปสัตว์และผลไม้
มือครูถือเสียมช่วยฉันทำแปลงดอกไม้
มือครูที่ถือแปรงและชอล์ก
มือครูที่ถือไม้เรียว
มือครูที่โอบไหล่ยามฉันพ่ายแพ้
มือครูที่ปรบให้ยามฉันมีชัย
มือครูที่เขียนคะแนนให้ฉัน
มือครูที่เขียนใบสุทธิให้ฉัน
มือครูที่เขียนบันทึกผลการเรียนให้ฉัน
มือฉันที่ยกมือไหว้คุณครู
มือครูที่ลูบหัวฉันด้วยความภาคภูมิใจ

รำลึกถึงพระคุณครู
ครูจาง รุ่งสว่าง ครูคนแรกในชีวิตนักเรียน สอนตั้งแต่ ป.1 ถึง ป.4 ประสิทธิ์ประสาททุกวิชา ลายมือครูสวยที่สุด ครูจะเดินเอามือล้วงกระเป๋าข้างหนึ่งเสมอ เพราะมือข้างนั้นถูกฟันขาดไป

ครูร่วมสวัสดิ์, ครูวิภา, ครูอัมพร ถึงจะไม่ได้สอนแต่ก็เห็นหน้ากันอยู่ทุกวัน เพราะเป็นคนในชุมชนเดียวกัน เหมือนเป็นญาติกัน

ครูวิจิตรา ครูประจำชั้น ป.5 และสอนเลขคณิต ที่ทุกคนแสนจะกลัวดวงตาคู่นั้น บ้านคุณครูเป็นอู่ต่อเรืออยู่ฝั่งตรงข้ามกับบ้านฉัน และคุณครูก็เสียชีวิตเพราะเป็นลมจมน้ำที่หน้าบ้านครูนั่นเอง

ครูอุษา สอนภาษาไทย ป. 5 สวยและใจดี ลายมือคุณครูสวยและอ่านง่าย

ครูวินัย สอนภาษาอังกฤษ ป.5 เป็นจอมฉีดยา ตอบคำศัพท์ผิดจะถูกบิดต้นแขน ขอบอกว่าเจ็บว่าปลูกฝีตั้งเยอะ เป็นคนสอนภาษาอังกฤษประโยคแรกให้ฉัน "This is a chair."

ครูวินิจ ครูใหญโรงเรียนวัดสวนหงส์ ผู้ทำให้โรงเรียนเป็นโรงเรียนตัวอย่างของอำเภอ เจ้าระเบียบเนี้ยบทุกอย่าง แต่แต่งตั้งคนไม่มีระเบียบอย่างฉันให้เป็นหัวหน้าโรงเรียน

ครูเรณู สอนคณิตศาสตร์และเรขาคณิต ป.7 เป็นครูน้อยที่ใหญ่กว่าครูใหญ่เพราะเป็นภรรยาครูใหญ่ เป็นครูที่ให้โอกาสฉันไปแข่งขันศิลปะ และภาษาไทยในระดับอำเภอ

ครูประไพ สุวรรณฤทธิ์ ครูประจำชั้น ป.7 และสอนภาษาอังกฤษ สวยคมขำ และอยู่บ้านใกล้กัน นักเรียนกลัวกันจังแต่กับฉันคุณครูใจดีเหลือเกิน

ครูปลองพล อินทพันธ์ ครูใหญ่ (ผู้อำนวยการโรงเรียน) ผู้แต่งเพลงมาร์ชบางปลาม้า

ครูไพบูลย์ ราศีนวล ครูผู้ปกครองที่ได้พละเอก ร่างกายสูงใหญ่ สอนวิชาคณิตศาสตร์ เป็นครูที่ฟาดก้นฉันหน้าเสาธงซะด้วย

ครูชูชาติ ครูพละของโรงเรียนมัธยมฝั่งตรงข้ามกับโรงเรียนประถม ที่ให้โอกาสฉันเป็นนักฟุตบอลระดับมัธยมตั้งแต่ฉันเรียนประถม

ครูลำยอง ท้วมพันธุ์ ครูสอนภาษาไทยมัธยม ที่ส่งเสริมให้ฉันได้รับทุนการศึกษาด้วยการเขียนเรียงความขอรับทุน

ครูแสวง ศรีครุฑ ครูศิลปะ ที่ปูพื้นฐานศิลปะให้ฉัน

ครูโชติ ทองสุกดี ครูบรรณารักษ์คนขยัน

ครูอารมณ์ ครูฝึกสอนสาวสวยจากนครสวรรค์ เป็นครูฝึกสอนคนแรกของโรงเรียน และทำให้ฉันรู้จักเพลง "แม่พิมพ์ของชาติ" ตอนครูจบการฝึกสอนและร่ำลากัน

ครูทัศนีย์ เป๋าสมบัติ ครูฝึกสอนวิทยาศาสตร์อารมณ์ดีน่ารักที่ได้มาเป็นครูประจำ

ครูอนงค์ ประทีปทอง ครูสอนภาษาไทยที่ใจดีที่สุด สงสัยเพราะฉันเป็นเพื่อนสนิทกับลูกชายครู

ครูสมยศ ครูสอนเรขาคณิตที่มีบุคลิกนิ่งเงียบ ใจเย็น ตัวเล็ก

ครูจำลอง ครูสอนวิทยาศาสตร์ที่มีมุกขำๆ และชอบย้อนนักเรียนอย่างเจ็บแสบ

ครูละเมียด ครูอารมณ์ร่าเริงเสียงดังกังวาน ภรรยาครูจำลอง

ครูบำเพ็ญ ครูสอนศีลธรรมที่สาวที่สุดที่เคยเห็น

ครูประจวบ ครูผู้ปกครองตอนเรียนอาชีวะ ผู้ยึดกางเกงเรียนผิดระเบียบของฉัน

ครูสุชาย สีห์พิริโยดม ครูสอนวิชาลูกคิดแห่งเซียงเงียบฮ้อ ที่ผลักดันให้ฉันมีรายได้เลี้ยงชีพด้วยการทำงานสหกรณ์โรงเรียน

ครูสุมน กาญจนประดิษฐ์ ครูใจดีที่ส่งเสริมให้ฉันได้รับทุนการศึกษา

ครูบุปผา นวกุล ครูใจดี ผู้อำนวยการสหกรณ์พาณิชยการพระนคร ที่ไม่หักเงินฉันตอนฉันทอนเงินผิด

ครูดวงตา แดงประดับ ครูประจำห้อง 4/7 ที่ใจดี๊ดี ไปรับตัวฉันมาจากสารวัตรนักเรียนแล้วไม่เรียกผู้ปกครองด้วย

น้อมคารวะแด่ คุณครูและคณาจารย์แห่ง โรงเรียนวัดบ้านหมี่, โรงเรียนวัดสวนหงส์, โรงเรียนบางปลาม้า "สูงสุมารผดุงวิทย์", วิทยาลัยพณิชยการพระนคร, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และคณาจารย์วิทยากรที่ให้ความรู้ในทุกคอร์สการอบรม

น้อมกราบอาม้า  แม่  พี่สาว  พี่ชาย  ที่เป็นครูในบ้าน

กล้วยไม้ออกดอกช้า    ฉันใด
การศึกษาเป็นไป       เช่นนั้น
แต่ออกดอกคราวใด   งามเด่น
งานสั่งสอนปลูกปั้น    เสร็จแล้วแสนงาม